BMW M-schaalmodellen: geschiedenis, iconen en zo verzamel je ze

In het kort

BMW Motorsport GmbH werd op 1 mei 1972 opgericht met 35 medewerkers. Sindsdien heeft BMW M enkele van de succesvolste raceauto's uit de geschiedenis van de toerwagen- en GT-sport gebouwd, van de 3.0 CSL "Batmobile" en de E30 M3 tot de huidige M4 GT3 EVO en de M Hybrid V8, die in 2026 tweede werd in de 24 uur van Le Mans. BMW M-schaalmodellen zijn verkrijgbaar in 1:43, 1:18 en 1:12 van makers als Spark Model, Werk83, Minichamps, KK Scale, TrueScale, GT Spirit, Solido en Otto-Mobile. Deze gids loopt elk tijdperk door, met de modellen die het vertegenwoordigen.

Weinig automerken bieden een verzamelaar zoveel materiaal als BMW M. Wat in 1972 begon als een raceafdeling van 35 mensen, opgezet onder bestuurslid Robert A. Lutz en geleid door oud-fabriekscoureur van Porsche Jochen Neerpasch, leverde toerwagenlegendes, Le Mans-prototypes en een lange reeks M-straatauto's op. Vandaag zijn ze allemaal in miniatuur verkrijgbaar, naast elkaar, in 1:43, 1:18 en 1:12. Deze gids volgt het verhaal tijdperk voor tijdperk, met de modellen die het het best vertellen.

De 3.0 CSL en de jaren van het Europese toerwagenkampioenschap

De 3.0 CSL was het eerste serieuze wapen van BMW Motorsport GmbH. CSL staat voor Coupé Sport Leichtbau, oftewel lichtgewicht sportcoupé: de straatversie had dunner plaatstaal, aluminium portieren, motorkap en kofferdeksel en minder geluidsisolatie. In 1973 kreeg de raceversie een gehomologeerd aerodynamisch pakket met een diepe voorspoiler, vinnen op de voorspatborden, een dakspoiler en een hoge achtervleugel. De vleugel was niet toegestaan op de Duitse wegen en werd daarom in de kofferbak geleverd, en de auto kreeg al snel de bijnaam "Batmobile".

Toine Hezemans won met de CSL het Europees kampioenschap voor toerwagens van 1973 en behaalde samen met Dieter Quester dat jaar ook een klassezege in de 24 uur van Le Mans. De CSL won daarna elk jaar van 1975 tot en met 1979 de Europese titel. Het was ook de eerste BMW met de blauwe, paarse en rode M-strepen, nog altijd het handelsmerk van de divisie.

Voor het raceverhaal is het referentiemodel de 1:18 van Spark Model van de Luigi Racing nr. 12 die de 24 uur van Spa 1974 won, met Alain Peltier, Pierre Dieudonné en Jean Xhenceval. De straatversie is verkrijgbaar als de witte 3.0 CSL uit 1972 van Otto-Mobile in 1:18 en als de zwarte 3.0 CSL uit 1973 van KK Scale in 1:12, met te openen portieren en motorkap.

De M1 en de Procar-serie

De M1 (E26) is het keerpunt in het verhaal van BMW M. Hij werd gepresenteerd op de autosalon van Parijs in 1978 en is nog altijd de enige BMW met middenmotor die ooit aan het publiek is verkocht. De carrosserie van glasvezel werd ontworpen door Giorgetto Giugiaro van Italdesign. De ontwikkeling en productie waren eerst aan Lamborghini toevertrouwd, maar die overeenkomst eindigde in 1978 en de productie ging naar Italiaanse en Duitse toeleveranciers, met eindassemblage bij Baur in Stuttgart. Tussen 1978 en 1981 werden er ongeveer 450 gebouwd.

Zijn 3,5-liter M88 zescilinder-in-lijn, met 277 pk in straatuitvoering, werd later gebruikt in de M635 CSi en de eerste M5. Om de auto te promoten, startte BMW in 1979 het Procar-kampioenschap: een merkenserie die voor Europese Grands Prix werd verreden, waarin Formule 1-coureurs in identieke M1's racten.

Werk83 dekt het Procar-tijdperk in 1:18: de nr. 6 van Nelson Piquet uit 1979, de nr. 28 van Carlos Reutemann in BMW Motorsport-kleuren, de nr. 26 van Jacques Laffite en de nr. 61 van Walter Brun uit de race in Monaco van 1980. Samen vormen ze een van de meest samenhangende kleine collecties in de BMW M-catalogus.

De E30 M3: de maatstaf onder de toerwagens

De E30 M3 werd gepresenteerd op de IAA van Frankfurt in 1985 en van 1986 tot 1991 gebouwd als homologatiemodel voor Groep A. Het eerste raceseizoen, 1987, zette meteen de toon: Roberto Ravaglia won het wereldkampioenschap voor toerwagens, Eric van de Poele de DTM en Winfried Vogt de Europese titel, allemaal in een M3. Ravaglia voegde daar de DTM-titel van 1989 aan toe en de auto won meerdere keren de 24 uur van de Nürburgring en van Spa. Voor velen is het de succesvolste toerwagen ooit.

De E30 had ook een lange carrière in Italië. De 1:43 van Spark Model van Ravaglia's Fina nr. 1 in de Superturismo-race op Monza in 1992 toont de auto in een van zijn bekendste livreien. Wie iets minder klassieks zoekt, vindt in de 1:18 van Solido van de E30 M3 Advan Rally Drift Team een heel andere kant van de auto.

De M635 CSi en de E36 M3

Naast de M3 was de M635 CSi (E24) de grand tourer van BMW M. Hij gebruikte een versie van de M88-motor uit de M1, en de nauw verwante 635 CSi won het Europees kampioenschap voor toerwagens in 1983 met Dieter Quester en in 1986 met Roberto Ravaglia. KK Scale heeft de M635 CSi in 1:12 gemaakt, een schaal die de lange motorkap en de stijlloze zijruiten goed tot hun recht laat komen: de rode versie uit 1987 en de witte versie met Alpina-velgen hebben allebei te openen portieren en motorkap.

De E36 M3, gebouwd van 1992 tot 1999, bracht de M3 naar een veel groter publiek. De 1:18 van Werk83 van Frank Schmicklers Team Linder nr. 9 uit de DTM van 1994 dekt de racekant, terwijl de E36 M3 Polizei van Solido in 1:18 het alledaagse imago van de auto laat zien.

De huidige BMW M-straatauto's

Het huidige M-aanbod omvat meer carrosserievormen en aandrijvingen dan ooit: de M3 G80 sedan, de eerste M3 Touring (G81), de M5 Touring (G99), de compacte M2 (G87) en de elektrische M50-modellen. Het aanbod aan schaalmodellen is net zo breed.

In 1:18 maakt Minichamps de M3 Touring G81 in groen metallic, de M5 Touring G99 in Frozen Grey en de M3 G80 in Toronto Red. GT Spirit biedt de M3 CS in Signal Green en de M2 CS in grijs. Voor de elektrische M-modellen heeft Minichamps de i4 M50 in Matt Blue en de i5 M50 in Rosso Fuoco. Solido biedt betaalbaardere 1:18-versies, zoals de M4 Competition in turquoise en de witte M5 Touring.

De M4 GT3 en de M4 GT3 EVO

De M4 GT3 rijdt sinds 2022 met een 3,0-liter biturbo zescilinder-in-lijn (P58) en won in zijn eerste seizoen meteen de DTM-titel met Sheldon van der Linde. Toen de EVO-versie in mei 2024 op de Nürburgring werd gepresenteerd, had de auto al meer dan 70 races gewonnen. De EVO, die vanaf 2025 racet, kreeg herziene aerodynamica, ophanging en remmen.

Dit is de best vertegenwoordigde BMW van dit moment. In 1:18 maakt Minichamps de WRT nr. 31 die in 2024 tweede werd in de LMGT3-klasse op Le Mans met Augusto Farfus, Sean Gelael en Darren Leung, de WRT nr. 31 van Le Mans 2025 en Valentino Rossi's EVO nr. 46 uit de 1812 km van Qatar 2025. In 1:43 heeft TrueScale de WRT nr. 32 die de 1000 km van Suzuka 2025 won en de auto van Paul Miller Racing uit de 24 uur van Daytona 2025, terwijl Spark Model de DTM dekt, met René Rasts Schubert Motorsport nr. 33 uit 2025, en de ROWE Racing nr. 99 uit de 24 uur van de Nürburgring 2024.

Tijdperk	Auto	Waarom hij ertoe doet	Bij Vroomi
1972–1979	3.0 CSL	Zes Europese titels, eerste M-strepen	Spark Model 1:18, Otto-Mobile 1:18, KK Scale 1:12
1978–1981	M1 (E26)	Enige BMW met middenmotor, Procar-serie	Werk83 1:18
1986–1992	E30 M3	Wereld-, Europese en DTM-titel in 1987	Spark Model 1:43, Solido 1:18
1984–1989	M635 CSi (E24)	De motor van de M1 in een grand tourer	KK Scale 1:12
1992–1999	E36 M3	De M3 voor een groter publiek, DTM-races	Werk83 1:18, Solido 1:18
2022–nu	M4 GT3 / GT3 EVO	DTM 2022, ruim 70 zeges, LMGT3 op Le Mans	Minichamps 1:18, TrueScale 1:43, Spark Model 1:43
2023–nu	M Hybrid V8	Terug in de topklasse van Le Mans, tweede in 2026	Spark Model 1:18

De M Hybrid V8 op Le Mans

De M Hybrid V8 is het meest complexe raceprogramma van BMW M. Hij is gebouwd op een koolstofvezel chassis van Dallara en gebruikt een 4,0-liter biturbo V8 die is afgeleid van de motor waarmee BMW in de DTM reed, gecombineerd met een hybridesysteem volgens het LMDh-reglement. De auto wordt ingezet door Team WRT en rijdt sinds 2023 in IMSA en sinds 2024 in het wereldkampioenschap endurance, toen BMW voor het eerst sinds de zege van 1999 met de V12 LMR terugkeerde in de topklasse van Le Mans.

De doorbraak kwam in 2026: de nr. 20 van Robin Frijns, René Rast en Sheldon van der Linde werd tweede in Le Mans, minder dan 11 seconden achter de winnende Toyota, en bezorgde BMW daar het eerste podium in het algemeen klassement sinds 1999.

De 1:18 van Spark Model van de WRT nr. 15 van Le Mans 2025, met Kevin Magnussen, Raffaele Marciello en Dries Vanthoor, is het referentiemodel van dit programma en wordt geleverd met een vitrine.

Zo bouw je een BMW M-collectie

1:43: het hele verhaal op één plank

1:43 biedt de grootste keuze aan races tegen de laagste prijs per model. Spark Model en TrueScale dekken de DTM, de Nürburgring, Daytona, Suzuka en Le Mans, zodat je een heel seizoen van de M4 GT3 kunt volgen zonder veel ruimte nodig te hebben.

1:18: het belangrijkste formaat

In 1:18 is het BMW M-aanbod het rijkst. Werk83 is de specialist in historische raceauto's, Minichamps dekt de huidige straat- en raceauto's, Spark Model biedt iconische raceauto's, en Solido en GT Spirit dekken moderne straatauto's in verschillende prijsklassen. In 1:18 kun je van de 3.0 CSL tot de M Hybrid V8 in één vitrine gaan.

1:12: een of twee blikvangers

De 1:12-reeks van KK Scale richt zich op klassieke BMW-straatauto's, waaronder de 3.0 CSL en de M635 CSi. Op dit formaat worden details als het interieur en de motorruimte een echt onderdeel van de presentatie.

Verzamelen per tijdperk

Een eenvoudige opzet is één model per tijdperk: de 3.0 CSL, een M1 Procar, een E30 M3, een M4 GT3 en de M Hybrid V8. Vijf modellen vertellen meer dan vijftig jaar BMW M. Daarna kun je elk hoofdstuk uitbreiden, bijvoorbeeld met alle Procar-coureurs of alle M4 GT3's van Le Mans. Bekijk alle beschikbare modellen in de collectie BMW.